‘Varkensfokkerij China naar hoger plan getild’
Naast de aanwezigheid van westerse varkensfokkerijorganisaties zoals PIC, Danbred, Topigs Norsvin en Nucleus-Cooperl, spelen de lokale Chinese fokkerijen een steeds grotere rol. De Chinese overheid vervult daarin een coördinerende rol en stuurt op een brede genenpool en kwalitatieve verbetering van alle relevante kenmerken. China kent honderd erkende varkensfokkerijorganisaties, maar er zijn er meer actief.
Bij het nationale ‘Livestock and Poultry Genetic Improvement Program’ hebben de honderd erkende fokbedrijven 2,3 miljoen geregistreerde fokvarkens (inclusief biggen). De overheid erkent deze fokbedrijven op basis van een behoorlijk aantal criteria, vergelijkbaar met Europese fokkerijregels. En deze bedrijven moeten maandelijks al hun gegevens aanleveren aan een centrale databank.
Onderdeel van de erkenning is ook een eerste audit door fokkerijdeskundigen van universiteiten, die audit elke drie tot vijf jaar wordt herhaald. Bijna al deze fokbedrijven hebben hun fokmateriaal, of een belangrijk deel daarvan, in het (verre) verleden aangekocht via of uit importen van westerse fokvarkens: 73 Large White/Yorkshire-, 13 Landvarken- en 14 erkende Duroc-fokpopulaties. Een fokbedrijf kan erkenning krijgen voor een of meerdere fokpopulaties.
De afgelopen twintig jaar heeft de Chinese overheid gestuurd op import van Landvarken-, Yorkshire/Large White-, Duroc- en Piétrain-fokmateriaal uit met name Canada, de Verenigde Staten, Denemarken en Frankrijk. Want het heeft met deze landen overeenkomsten over de gezondheidseisen voor te importeren varkens.
Sommige Chinese fokbedrijven werken nog steeds ‘raszuiver’ met de geïmporteerde fokvarkens. Andere bedrijven hebben bloed van ‘hetzelfde’ ras ingekruist met dat van andere landen.
Onderdeel van integratie of voerfabriek
De meeste fokkerijorganisaties zijn onderdeel van een integratie of veevoerfabriek. Enkele zijn gespecialiseerde fokkerijorganisaties, met een fokkerijpopulatie die minstens zo groot is als die van de westerse collega’s. De Chinese overheid heeft ook zelf enkele varkensfokbedrijven in eigendom via daartoe opgezette bedrijven.
De afgelopen tien tot twintig jaar is er een redelijke genetische verbetering gerealiseerd, met name door de genenimport. Yorkshire/Large White-zeugen zaten in 2024 op een gemiddelde worpgrootte van 14,5 big en Duroc-varkens bereikten 120 kilo in 163 dagen; een levensgroei van 735 gram per dag. En een voerconversie van 2,2 tot 2,6 in het traject 30 tot 120 kilo.
DNA-informatie komt ook in steeds grotere aantallen beschikbaar. Selectie op basis van deze informatie staat echter nog in de kinderschoenen. De focus ligt op de verdere verbetering van ‘westerse’ rassen, maar er zijn ook dertien erkende fokbedrijven met lokale Chinese rassen, zoals Jishen-, Ningxiang- en Rongchang-varkens.
Varkensrassen met unieke voordelen
Deze Chinese rassen presteren weliswaar minder dan de westerse, maar ze hebben volgens de Chinezen unieke voordelen. Denk bijvoorbeeld aan een goede ziektebestendigheid, mooie vleessmaak en sterk aanpassingsvermogen. Inmiddels zijn de eerste Chinese fokvarkens geëxporteerd, weliswaar naar Mongolië, maar de mogelijkheid voor export van fokmateriaal is er dus ook.
China onderkent het belang van een eigen genetische basis voor dieren, planten en bomen. Deze strategische positionering is erg belangrijk, omdat varkensrassen unieke en onvervangbare genetische hulpbronnen zijn.
Dit maakt de toekomstige productie van varkensvlees met meer smaak en kwaliteit mogelijk, vooral via lokale rassen. Bovendien zijn de genen van lokale varkensrassen, voor kenmerken zoals ziekteresistentie en hittestress, waardevolle bronnen voor toekomstige veredelingen.
Jan Merks
Onafhankelijk adviseur in China
Bekijk meer over:
Lees ook
Meest gelezen
Blogs
Bedrijf in Beeld
Partners
Stelling
Nieuws van NieuweOogst.nl


