'Volg je gevoel en doe er wel wat mee!'

En ik dacht terug aan mijn jaren in de praktijk. Ook in die tijd heb ik me weleens echt zorgen gemaakt. Vooral tijdens de varkenspestperiode, maar zeker ook nog daarna. Het begint dan met een niet-pluisgevoel, waar je niet echt een vinger op kunt leggen. Maar soms zijn de signalen duidelijker. Bijvoorbeeld dat je vaststelt dat gestorven varkens niet direct opgeruimd worden en te lang blijven liggen.

Mijn ervaring is dat je dan een goede relatie nodig hebt om vervolgens écht het gesprek te kunnen voeren. En niet zo'n praatje waardoor je je met een kluitje in het riet laat sturen. Geen varkenshouder zegt zomaar uit het niets tegen je: 'Ik heb hulp nodig.' Dus dat vraagt speciale vaardigheden van jou als erfbetreder. Door te vragen en te luisteren naar woorden die soms níet worden uitgesproken.

Bedenk dat je als erfbetreder in dit soort zaken superbelangrijk bent. Je bent, naast adviseur, ook vaak praatpaal tijdens de bedrijfsbezoeken. En misschien wel je allerbelangrijkste rol als vertrouwenspersoon.

Bespreek daarom bij een niet-pluisgevoel altijd deze zorgen met de veehouder, je directe collega's en/of andere erfbetreders van de betreffende boer. Je kunt ook eventueel het vertrouwensloket inschakelen of verwijzen naar de website van Taboer.

In het verkeer hanteer ik het adagium: 'Bij twijfel niet inhalen of oversteken!' Maar bij een niet-pluisgevoel is dat net andersom. 'Bij twijfel altijd actie ondernemen en je gevoel bespreekbaar maken.' Liever honderd keer te vaak dan één keer te laat. Laten we allemaal een beetje op elkaar passen.

Manon Houben
Varkensdierenarts