‘Mijn roze prinsessenkamer’
was nog geen twee jaar toen ik mijn eerste ‘grote’ kreeg. Roze muren, een ‘grotemeidenbed’ en een mooi theeserviesje uitgestald in de kast: een echte prinsessenkamer. Op Koninginnedag, toen de bloemenwinkel van mijn ouders eigenlijk dicht was, reed mijn moeder nog snel op en neer om plantjes te halen. Zo was mijn kamer echt helemaal af toen ik er die avond voor het eerst ging slapen.
’s Avonds brachten mijn ouders mij naar bed. Maar toen ze weer beneden waren, bleef het wel heel stil. Te stil. Ze liepen zachtjes naar boven en zetten de deur op een kier. En ja hoor, daar zat ik: midden op het – inmiddels niet meer zo – witte kleed met potgrond uit de plantenpotjes en mijn theeserviesje te spelen alsof ik in een zandbak zat. Vieze handen? Daar dacht ik niet eens over na.
Waar ik toen vooral bezig was met ontdekken en spelen, zie je bij veel kinderen nu iets anders. Op het kinderdagverblijf waar mijn moeder werkt, hebben ze het thema dieren. Ze deden laatst een activiteit met kunststof boerderijdieren en een bak modder. De bedoeling was dat de kinderen lekker konden spelen en de dieren vies mochten maken. Maar al snel bleek dat ze dat eigenlijk helemaal niet zo leuk vonden. Vieze handjes? Dat was toch wel een dingetje.
Dat zegt denk ik wel iets over deze tijd. Veel kinderen groeien op met schone handen, schone kleding en gecontroleerde speelomgevingen. Dieren kennen ze vooral van plaatjes, speelgoed of filmpjes. Een varken knort dan misschien nog wel herkenbaar, maar echt contact met dieren of met modder is minder vanzelfsprekend geworden.
Juist daarom is het zo waardevol om kinderen weer echt te laten ervaren waar dieren leven en hoe ze gehouden worden. Niet op een scherm of uit een lesboek, maar in het echt. Met laarzen aan het erf op, kijken in de stal (of via ramen), horen hoe het klinkt en zien hoe het eraan toegaat op een boerderij.
Gelukkig zie ik steeds vaker dat boeren hun erf openstellen voor bezoekers, bijvoorbeeld via een open dag, boerderijverkoop of boerderijeducatie. Varkenshouders die de tijd nemen om uit te leggen wat ze doen en waarom. Kinderen die vragen stellen, rondkijken, ruiken en soms voor het eerst zien waar melk, eieren of vlees vandaan komen.
Kinderen die misschien eerst nog aarzelend een stapje in de modder zetten, maar als snel merken dat vies worden helemaal niet zo erg is. Kinderen die niet meer bezig zijn met netjes of schoon, maar met ontdekken. Net zoals ik ooit in mijn prinsessenkamer de plantjes van de vensterbank haalde om met het potgrond te spelen.
Quinten den Hertog
Varkens-freelancer en eigenaar van Buitengewoon Content
Bekijk meer over:
Lees ook
Meest gelezen
Blogs
Bedrijf in Beeld
Partners



