‘Ik ben trots op mijn huidige sporen’

Ondanks het beschermde boerenleven heb ik veel vrijheid en zelfredzaamheid ervaren. Nooit ontbrak het aan iets. Romige melk van de eigen koeien, kakelverse eitjes, soepkippen, rund- en varkensvlees in de vrieskist. Verse groente uit eigen tuin. De lokale bakker bezorgde het brood aan huis. Vertier was er volop op en om het erf. Jaarlijks werd ons zwembad opgebouwd uit strobalen, landbouwplastic en grondwater. Water-, sneeuw- en voetbalpret hebben we met menig dorpsgenoot gedeeld.

Om af en toe de boerderij de boerderij te laten, ging ik voetballen en op mijn 12e zingen in een jongerenkoor. Die teamsport is noodgedwongen ingeruild voor tennis. Samenzang is nog steeds een van mijn hobby’s. De gezondste en de meest duurzame. Wetenschappelijk is bewezen dat het positief werkt op lichaam en geest. Zingen vermindert stress, versterkt het immuunsysteem, verbetert de ademhaling en zorgt voor het vrijkomen van gelukshormonen.

Daarom wil ik u een gezondheidstip geven: zorg voor passende muziek in de varkensstallen en probeer mee te gaan zingen. Experimenteer net zo lang tot je de ideale muzieksoort voor jezelf en de varkens gevonden hebt. Je zult merken dat je van het meezingen blijer, opgeruimder en relaxter wordt. Dat zullen de varkens zeker waarderen. Als ze ontspannen zijn, kunnen ze beter tegen een stootje en presteren ze beter. Misschien gaan de varkens in koor meeknorren en vliegen de gelukshormonen door de afdelingen.

Na mijn Wageningse veehouderijopleiding belandde ik via het praktijkonderzoek, de varkenshandel en het geven van voeradvies in de schrijverswereld. Als schrijvend ‘boerke’ heb ik over levensgeluk niets te klagen. Al bezorgen de deadlines en de drang om telkens topkwaliteit te leveren me soms grijze haren, elke nieuwe oogst van Varkens geeft me weer enorm veel voldoening. Ik ben trots op mijn huidige spoor, met dank aan mijn boerenroots.