‘Biggentransport meemaken zorgt voor eyeopeners’

Waarom koos u voor een biggentransport?

‘In de zomer is de druk wat van de ketel wat betreft mijn normale werkzaamheden. Dan duik ik graag de praktijk in. Transporten van vleesvarkens naar de slachterij heb ik al meerdere malen meegemaakt, maar die van biggen nog niet. Bij zo’n boer-boertransport is er twee keer erfcontact.’

Wanneer ging u mee?

‘Donderdag 6 augustus. Nergens in Nederland steeg het kwik toen tot 25 graden Celsius. Op de Veluwe ging ik mee om een koppel van bijna vijfhonderd beertjes en geltjes te laden. Nadat de chauffeur over de weegbrug was gereden en op de laadplek arriveerde, volgde ik het opladen.’

Wat viel u op?

‘De chauffeur hees zich in eigen, schone laarzen en overall. Hij telde en inspecteerde de biggen die de klep op liepen, terwijl de zeugenhouder en zijn medewerkers de afgesproken koppeltjesgrootte door de staldeur secuur naar buiten stuurden. Leerzaam was de interactie op de grens van het vuile en schone bedrijfsgedeelte. De afspraken waren duidelijk: geen kwaliteitsdiscussie en zonder stress biggen laden.’

Hoe verliep het transport?

‘Na het laden was er tijd voor koffie en een gezamenlijk praatje. Terug bij de vrachtwagen heerste er rust, alleen de ventilatoren in de zijwand zoemden. Onderweg naar Zuid-Brabant hebben we geen nare ervaringen gehad met andere weggebruikers. Met een gesloten vrachtwagen merkt niemand dat het een diertransport betreft.’

Heeft u nog meegeholpen?

‘Jazeker. Op het vleesvarkensbedrijf ging ik via de hygiënesluis mee de stal in. Ook dat samenspel van lossen, koppeltjes maken en de dieren naar hun hokken laten lopen, verliep rustig. Hier waren de chauffeur en de varkenshouder weer op elkaar ingespeeld. De wasplaats was prima op orde en de automatische desinfectie-installatie in de vrachtwagen maakte de schoonmaakklus compleet. Dat is cruciaal bij onder meer de nationale aanpak van PRRS.’