Kaat Goris: 'Goed in het vel zitten, dient ieders belang'

Het is een dolle boel als een vreemde bij dierenarts en nutritionist Kaat Goris het huis binnenkomt. Twee Laekense herders laten zich nadrukkelijk zien en horen. De 12-jarige Denzel gaat weer snel op zijn mat liggen, maar Lexa van 3 jaar blijft om het bezoek heen draaien. 'Deze ruwharige varianten van de Mechelse herder zijn uitstekende waakhonden, ze verharen niet, luisteren goed en zijn lief', zegt Goris.

De in Zolder geboren Belgische tovert haar digitale notitieblok met aantekeningen tevoorschijn. 'Ongeacht waar het over gaat, ik bereid me altijd goed voor', vertelt ze. 'Vaak vind ik het spannend, zeker als ik ook op de foto moet. Het liefst blijf ik buiten de spotlights, maar ik wil wel ontzettend graag mijn passie en kennis overbrengen. Voor lesgeven aan jonge dierenartsen over varkensvoeding sta ik altijd open.'

Amateurboerderij

Dat ze dierenarts wilde worden, was voor de dierenliefhebber al jong een uitgemaakte zaak. Ze is namelijk geboren op een amateurboerderij met veel verschillende dieren: kippen, honden, katten, schapen, paarden en soms zelfs varkens. 'Eigenlijk was ik een paardenmeisje en raakte ik pas laat verknocht aan varkens', bekent ze.

'In het vijfde jaar van de veterinaire studie aan de Universiteit Gent mag je pas een specialisatie kiezen. Ik wilde iets met landbouwhuisdieren en de economische aspecten ervan', vertelt Goris. Toen kwam ze uit bij de varkenshouderij. 'Varkens zijn slim, handelbaar, ze worden in warme stallen gehouden en hebben veel gelijkenissen met de mens.'

In haar jaar van afstuderen heerste mond-en-klauwzeer in België, zodat Goris met wat minder stage- en varkenservaring op de arbeidsmarkt kwam. Ze begon als dierenarts op een gesloten varkensbedrijf met 450 zeugen. Op dit bedrijf was ze verantwoordelijk voor de diergezondheid, medicatie en administratie, maar ook voor alle dagelijkse praktische zaken zoals sperma vangen en beoordelen, zeugen insemineren en biggen castreren.

Ziekte van Crohn

Na deze intensieve leerschool van vier maanden deed de Belgische aan de Universiteit Antwerpen onderzoek naar Lawsonia intracellularis en de link met de ziekte van Crohn. Daarna volgde een meer praktijkgericht salmonellaproject bij Dierengezondheidszorg Vlaanderen. Tijdens dit project deed ze veel proeven met onder meer zuren en voedingsaanpassingen ter preventie van salmonellose.

Goris bouwde contacten op in de veevoerindustrie en ontwikkelde een passie voor nutritie. 'Toen de grootste veevoerproducent van België mij vroeg om daar te komen werken, kon ik die kans niet weigeren', zegt ze. Als dierenarts-nutritionist bij de Belgische diervoederproducent Aveve, nu onderdeel van Arvesta, kwam ze veel bij klanten met varkens. Ze kreeg ruimte om voerproeven te doen en leerde de processen op de twee productielocaties kennen.

'Ik ben praktisch ingesteld, een doener en kijk goed naar de varkens', zegt Goris. 'De mechanismen achter specifieke voedingsaspecten wil ik kennen, maar langdurend fundamenteel onderzoek uitvoeren laat ik graag aan anderen over. Vertalen van voedingswetenschap naar de praktijk en creatief zijn, dat is echt mijn ding.'

Intussen groeide haar gezin naar drie kinderen. 'Hoogzwanger van mijn tweeling stond ik nog bloedmonsters te nemen bij varkens. Na vier maanden voeden en luiers verschonen was ik blij om weer het veld in te mogen gaan', vertelt de dierenarts-nutritionist.

Internationale uitdaging

Omdat het privé paste en Goris een internationale uitdaging wilde, stapte ze over naar Cargill. Als voedingstechnicus bezocht ze varkensbedrijven in de Benelux, Duitsland, Oostenrijk, Griekenland, Cyprus en Spanje. De dierenarts-nutritionist merkt dat de varkenshouderij grote stappen zet met een holistische aanpak van problemen.

'Elk facet moet kloppen en optimaal op elkaar afgestemd zijn, maar er kan nog een tandje bijgeschakeld worden', benadrukt Goris. 'Meer openheid en samenwerking bij de aanpak van bedrijfsproblemen en meer waken over het dierenwelzijn.'

Tegenwoordig werkt Goris anderhalve dag per week bij een huisdierenpraktijk en vier dagen bij de premixenproducent INVE België. 'Er is nog veel te doen en te ontdekken', vindt ze. 'Ook privé. Met het hele gezin zijn we negentien dagen naar Thailand geweest. Dat is voor mijn doen ontzettend lang, maar ik heb de smaak te pakken gekregen en kijk uit naar de volgende verre reis.'