'Krijgt boer straks datalek van overheid?'

Ondertussen gebeurt er iets anders. Iets dat opvallend weinig aandacht krijgt. Vrijwel ieder landbouwbedrijf ontving de afgelopen weken een brief van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland. Aanleiding: een Wet open overheid (Woo)-verzoek. Het doel? Gegevens van 300.000 producenten openbaar maken.

Ook ik kreeg de brief, met de mogelijkheid om bezwaar te maken tegen het openbaar maken van mijn gegevens. Gegevens die we als ondernemers verplicht bij de overheid hebben moeten aanleveren. De aanvraag gaat zelfs terug tot 1989. En dat alles onder het motto van: een open overheid.

Maar hier wringt iets. Wanneer hackers data stelen bij een telecombedrijf, spreken we van een datalek en staat het land op zijn kop. Wanneer gegevens van boeren via een Woo-verzoek massaal openbaar worden gemaakt, lijkt het ineens normaal. Sterker nog: sommige media zien het als voer voor een nieuw artikel. Maar waar ligt de grens tussen transparantie en het op straat leggen van bedrijfsinformatie?

In de varkenshouderij verzamelen we ondertussen flink wat data, waardoor we beter kunnen organiseren, sneller innoveren en sectorbreed inzichten kunnen delen. Ja, ook dat kan worden gehackt. Maar één ding is duidelijk: we weten precies welke data bij ons horen en hoe we deze moeten interpreteren. Door zelf als sector de regie in de data te nemen, ontlopen we het gedrocht dat Woo heet.

Alleen zijn onze data niet zomaar cijfers. Het zijn bedrijfsgegevens van familiebedrijven, generaties aan ondernemerschap. En blijkbaar kan iedereen die via een Woo-verzoek opvragen. Dat maakt onze gezinnen ineens kwetsbaar, want ook wij zijn burgers of toch niet?

Dus wie beschermt eigenlijk de data van boeren en hun gezin? Die zich dagelijks voor kwalitatief, betaalbaar en gezond voedsel inzetten. Of is transparantie alleen belangrijk zolang het niet om gegevens van de doorsneeburger gaat?

Mark Vossen
Innovatieaanjager stichting Innovatieplatform Varkenshouderij