Duitsers eten weer meer vlees: duidelijke toename in 2025

Deze ontwikkeling volgt op een forse daling in 2022. Toen zakte de vleesconsumptie met 4,4 kilo, van 57,2 kilo in 2021 naar 52,8 kilo per hoofd van de bevolking. In de jaren daarna werd het herstel voorzichtig ingezet: in 2023 steeg de consumptie licht naar 52,9 kilo, gevolgd door 53,5 kilo in 2024. Met de groei in 2025 wordt deze trend duidelijk doorgezet. Het niveau blijft echter nog altijd onder het record van 63,8 kilo per persoon in 2011.

Pluimveevlees belangrijkste stijger

Vooral pluimveevlees levert een belangrijke bijdrage aan de toename. De consumptie hiervan nam in 2025 toe met 1 kilo per persoon, van 13,7 naar 14,7 kilo.

Varkensvlees blijft veruit de meest gegeten vleessoort in Duitsland. De consumptie hiervan steeg licht van 28,2 naar 28,3 kilo per hoofd van de bevolking. Daarmee ligt het niveau nog altijd ruim onder de piek van 38,7 kilo per persoon. Ondanks die daling is het aandeel van varkensvlees met circa 52 procent nog steeds het grootst binnen de totale vleesconsumptie.

Ook rundvlees liet een beperkte stijging zien. De consumptie nam toe met 200 gram per persoon, van 9,5 naar 9,7 kilo, ondanks hogere prijzen voor rund- en kalfsvlees.

Binnenlandse productie onder druk

De vleesproductie in Duitsland daalde licht met 0,3 procent tot 7,3 miljoen ton. Vooral minder slachtingen van runderen en kalveren zorgden voor een productiedaling van circa 6 procent in deze categorie.

De productie van pluimveevlees stond eveneens onder druk, onder meer door uitbraken van vogelgriep, en kwam licht lager uit op 1,5 miljoen ton.

Bij varkensvlees was juist sprake van een lichte groei. Doordat de veestapel niet verder kromp, nam de productie met 1,1 procent toe tot 4,1 miljoen ton.

Import blijft noodzakelijk

De zelfvoorzieningsgraad voor vlees in Duitsland komt uit op 114,6 procent, tegenover 119,1 procent een jaar eerder. Voor varkensvlees ligt dit percentage op 139 procent. Rundvlees zit net onder de 100 procent, terwijl de zelfvoorzieningsgraad voor pluimveevlees 91,3 procent bedraagt.

Ondanks deze relatief hoge mate van zelfvoorziening blijft import noodzakelijk. Met name voor populaire deelstukken zoals filet, ham en kotelet ligt de zelfvoorziening rond de 80 procent, waardoor aanvullende invoer nodig blijft.