Filipijnse vraag groeit sneller dan varkensproductie

De Filipijnen hebben ruim 117 miljoen inwoners en de verwachting is dat het inwoneraantal binnen enkele jaren met nog eens 4 miljoen groeit. De economie groeit dit jaar met zo’n 6 procent en de koopkracht van Filipijnse huishoudens neemt volgens het US Census Bureau toe. Die combinatie vertaalt zich direct in meer vraag naar dierlijke eiwitten.

Varkensvlees is daarbij een grote favoriet. Het is een belangrijk onderdeel van de nationale keuken. Drie bekende gerechten zijn lechon (geroosterd speenvarken), sisig (hierin wordt de varkenskop verwerkt) en adobo (gemaakt van varkensbuik of -schouder).

Eigenlijk wordt op de Filipijnen nog echt van kop tot staart gegeten. Uitdaging is dat de varkensvleesconsumptie sneller groeit dan de inlandse productie. Dat maakt de Filipijnen tot een aantrekkelijke afzetmarkt voor landen die een breed assortiment varkensvleesproducten kunnen leveren.

Er zijn grofweg drie eilandengroepen op de Filipijnen. Luzon in het noorden, de Visayas in het midden en Mindanao in het zuiden. De regio rond Luzon blijft het economische zwaartepunt, met Groot-Manilla als grote consumentenmarkt en veel slachterijen, verwerkers en traditionele varkensbedrijven.

Mindanao profileert zich juist als een groeiregio. Er is meer ruimte, minder tyfoonrisico en er is toegang tot lokale voergrondstoffen, zoals mais. Dat maakt het eiland interessant voor integraties die willen bouwen aan traditionele varkensbedrijven. De Visayas zitten daar tussenin: kleinschaliger, logistiek complexer, maar door de eilandstructuur soms beter te compartimenteren bij een dierziekte als Afrikaanse varkenspest.

Van 14 naar 9 miljoen dieren

Voor de uitbraak van Afrikaanse varkenspest in 2019 telde het land ongeveer 14 miljoen varkens. Inmiddels is de varkensstapel volgens het Filipijnse statistiekbureau PSA geslonken naar 8,8 miljoen dieren. Met name backyardbedrijven, de manier waarop 78,5 procent van de varkens op de Filipijnen wordt gehouden, zijn gevoeliger voor ziekte-insleep, vanwege de beperkte biosecurity. Dit zorgt voor een traag herstel van het productieniveau.

Toch beweegt de Filipijnse varkenssector vooruit. Overheid en bedrijfsleven zetten in op vaccinatie, herbevolking, betere diagnostiek en strengere biosecurity. Grotere bedrijven investeren in gesloten productiesystemen, moderne genetica en professioneel management. Voor 2026 wordt daarom wel groei in omvang verwacht, al is een terugkeer naar het niveau van voor Afrikaanse varkenspest voorlopig nog niet in zicht.

Lees ook: Filipijnen keuren verkoop vaccin tegen Afrikaanse varkenspest goed

Omdat de vraag naar varkensvlees blijft stijgen, is de importbehoefte groot. In 2025 ging het om circa 700.000 ton varkensvlees en dat zal dit jaar waarschijnlijk verder toenemen. Brazilië heeft hierin een sterke positie opgebouwd, dankzij scherpe prijzen en ruime beschikbaarheid. De Filipijnen zijn inmiddels uitgegroeid tot een van de belangrijkste bestemmingen voor Braziliaans varkensvlees.

Ook Europa blijft in beeld, al is de concurrentie stevig. Europese exporteurs kampen met prijsdruk en wisselende handelsstromen. Tegelijkertijd biedt de acceptatie van regionalisering rond Afrikaanse varkenspest in bijvoorbeeld Spanje kansen: export uit niet-getroffen regio’s kan doorgaan, wat vooral voor landen met een sterke verwerkings- en exportstructuur belangrijk is.