‘Wat schuilt er achter de deuren?’

Want één ding werd pijnlijk duidelijk: overal lopen we tegen exact hetzelfde probleem aan. De afstand tussen boer en burger groeit. Hard. Niet alleen in Nederland, maar ook in Polen (gastland van het congres) zie je dezelfde ontwikkeling. Waar vroeger veel mensen nog een directe link hadden met de sector, is die vandaag voor een groot deel verdwenen.

En ondertussen wordt er wel volop over ons gesproken. In media, politiek en publieke opinie. Maar zelden mét ons.

Wat mij misschien nog wel het meest verbaast: hoe hardnekkig het negatieve beeld blijft bestaan, terwijl de feiten een ander verhaal vertellen. De varkenshouderij is een van de meest efficiënte en circulaire vormen van voedselproductie die we hebben.

Het varken zet reststromen om in hoogwaardige eiwitten. Minder verspilling, meer benutting. Precies waar de maatschappij om vraagt. Mark Tijssen schreef daar eerder al treffend over in zijn blog: ‘Omdenken: het varken als kans’.

De vraag blijft: hoe komt het dat we vier jaar later het publieke beeld nog steeds niet hebben weten te kantelen?

Zoals bij veel maatschappelijke en politieke thema’s vermoed ik dat de stille meerderheid best openstaat voor ons verhaal. Dat merk ik ook in gesprekken met mensen uit de stad. Wanneer ik een-op-een vertel over de varkenshouderij – hoe het werkt, wat we doen en waarom ik er als ‘stadse’ in werk – hoor ik vaak: ‘Dat wist ik helemaal niet. Wat interessant.’

Daar ligt dus duidelijk een kans.

Na dit congres heb ik mezelf voorgenomen om actiever ons verhaal te vertellen. Online én offline. Ik wil vaker positieve kennis en inzichten delen over onze sector, om zo bij te dragen aan een eerlijker en realistischer beeld van de varkenshouderij.

Want als wij het verhaal niet vertellen, doet iemand anders het.

Wie doet er mee?

Claudia Weick
Productmanager Varkens bij Fancom