Dierenliefhebber Meggie Habets omarmt de varkenshouderij

Een opgeknapte eeuwenoude langgevelboerderij in Hegelsom is het domein van Meggie Habets. Na het achterom binnenkomen en betreden van de woonkeuken valt de bloemenrijkdom meteen op. Oranjerode rozen op de tafel, een rode roos in een vaasje en drie potjes met winterharde rozen op het aanrechtblad. 'Het zijn stuk voor stuk zonnetjes in huis', zegt Habets met een Limburgse tongval. 'Bij feestjes neem ik altijd bloemen mee. Daarom kent men mij als het bloemenmeisje.'

Habets is in een ondernemende omgeving opgegroeid. Haar vader en moeder runden een slagerij en vleesgroothandel. 'Vooral mijn vader, die ooit chef-kok was in het leger, kon heel goed en lekker koken', vertelt ze. 'Het culinaire heb ik van huis uit meegekregen, net als de liefde voor dieren. Op mijn negende ging ik bij een manege werken en enkele jaren later leerde een Britse instructrice mij het zadelmak maken van paarden.'

Van Limburg naar Australië

Habets is geboren in Wellerlooi en na een jaar verhuisd naar Arcen. Op haar veertiende vertrok het gezin naar Horst en belandde ze naar eigen zeggen aan de goede kant van de Maas. Nabij hun nieuwe woonplek stond een varkensstal. Als dierenliefhebber koos Habets voor een studie aan HAS green academy en reisde ze op en neer naar Den Bosch. Tijdens een stage vertoefde ze een half jaar in Australië. Dat werd haar eerste ervaring met op eigen benen staan.

'In Australië heb ik een rapport geschreven over het binnenhalen van nieuwe bloedlijnen van de wilde Eastern Quolls-populatie uit Tasmanië', blikt Habets terug. 'Dat is een mooie tijd geweest en ik heb er vrienden gemaakt. Tegelijkertijd was ik blij om na zes maanden naar huis te gaan.'

Habets ging weer bij haar ouders wonen en betrok later een appartement in Horst. Met haar partner, die ze al sinds haar achttiende kent, kocht ze een vrijstaand pand met ruime tuin in Hegelsom. Het perceel erachter is onlangs aangekocht en daar komen pony's in.

Twee redenen

Dat Habets haar toekomst in de varkenshouderij heeft gevonden, heeft twee redenen. 'Allereerst: hoe gek ik ook ben van paarden, het is keihard werken en menig paardenhouder verdient amper het beleg op een boterham. Ten tweede: tijdens een stage op een gemengd bedrijf maakte mijn hart na het melken van de koeien telkens een vreugdesprongetje als ik de zeugen en biggen mocht verzorgen. Dat het een stimulerende stageplek was, heeft mijn varkenspassie gevoed.'

Na het afronden van haar studie in Den Bosch en de start met de studie Adaptatiefysiologie en ethologie in Wageningen brak met het overlijden van haar vader een heftige periode aan. 'Ik heb een hechte band met mijn ouders. Het overlijden heeft een diepe indruk op mij gemaakt', zegt Habets. 'Lesstof pikte ik amper nog op, maar ik heb mijn masters keurig binnen twee jaar afgerond.'

Toch scheelde het een haar of ze had de brui gegeven aan de vervolgstudie. 'Als wetenschapper zou een kantoorbaan in het verschiet liggen. Daar word ik doodongelukkig van', benadrukt ze. 'Ik wil praktische dingen doen, mezelf blijven ontwikkelen en ben absoluut geen kuddedier.'

Coöperatieve voedingscarrière

Habets werkte als R&D-nutritionist bij CCL Research en deed voedingsonderzoek bij varkens en pluimvee op het proefbedrijf Laverdonk. Het waren twee boeiende jaren. Maar door een fusie, een andere invulling van haar werkzaamheden en de standplaats Apeldoorn vertrok ze naar Boerenbond Deurne. Ze kon daar ruim vier jaar haar ei kwijt in onderzoek en ontwikkeling van voeders en kwaliteitscontrole. Alle mogelijke grondstoffen en hun voedingseigenschappen heeft ze door en door leren kennen.

De fusie naar Voergroep Zuid vergrootte haar afstand tot het boerenerf. Als nutritionist zeugen en biggen bij coöperatie Vitelia belandde ze weer met twee benen in de praktijk. Dat draaien aan de voerknoppen en met eigen ogen het effect daarvan zien, leverde een in het oog springend resultaat op. Ze voerde TN70-zeugen op tot ware melkkoeien. Topigs Norsvin was er als de kippen bij om haar binnen te halen.

Voedingsadviseur past haar als een maatpak, dus maakte ze in het begin van de coronacrisis de overstap. 'Het genetisch potentieel van varkens optimaal benutten, vind ik het leukste dat er is. Als voedingsadviseur kan ik echt het verschil maken op de varkensbedrijven', vindt Habets. 'Mijn kunde en kunst is om varkens maximaal te laten groeien en bloeien.'